بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۶٬۵۹۳غزل شمارهٔ ۶۵۹۳سرو من طرح نو انداخته‌ای یعنی چه؟جامه را فاخته‌ای ساخته‌ای یعنی چه؟خواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۴غزل شمارهٔ ۶۵۹۴یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش دهخواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۵غزل شمارهٔ ۶۵۹۵چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلودهخواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۶غزل شمارهٔ ۶۵۹۶به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیدهخواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۷غزل شمارهٔ ۶۵۹۷به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاهخواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۸غزل شمارهٔ ۶۵۹۸ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!خواندن شعر ‹
- ۶٬۵۹۹غزل شمارهٔ ۶۵۹۹بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۰غزل شمارهٔ ۶۶۰۰چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۱غزل شمارهٔ ۶۶۰۱گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۲غزل شمارهٔ ۶۶۰۲ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفتهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۳غزل شمارهٔ ۶۶۰۳به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟خواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۴غزل شمارهٔ ۶۶۰۴بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتادهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۵غزل شمارهٔ ۶۶۰۵رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بدهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۶غزل شمارهٔ ۶۶۰۶نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کردهخواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۷غزل شمارهٔ ۶۶۰۷عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟خواندن شعر ‹
- ۶٬۶۰۸غزل شمارهٔ ۶۶۰۸ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شدهخواندن شعر ‹