بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵٬۱۵۳غزل شمارهٔ ۵۱۵۳چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۴غزل شمارهٔ ۵۱۵۴نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صافخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۵غزل شمارهٔ ۵۱۵۵صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۶غزل شمارهٔ ۵۱۵۶نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۷غزل شمارهٔ ۵۱۵۷تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۸غزل شمارهٔ ۵۱۵۸گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۵۹غزل شمارهٔ ۵۱۵۹نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۰غزل شمارهٔ ۵۱۶۰غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۱غزل شمارهٔ ۵۱۶۱کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۲غزل شمارهٔ ۵۱۶۲ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صافخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۳غزل شمارهٔ ۵۱۶۳مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصافخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۴غزل شمارهٔ ۵۱۶۴ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۵غزل شمارهٔ ۵۱۶۵زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟خواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۶غزل شمارهٔ ۵۱۶۶ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۷غزل شمارهٔ ۵۱۶۷معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرفخواندن شعر ‹
- ۵٬۱۶۸غزل شمارهٔ ۵۱۶۸هرکجا دلمردهای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشقخواندن شعر ‹
