بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۲٬۹۹۳غزل شمارهٔ ۲۹۹۳اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۴غزل شمارهٔ ۲۹۹۴به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۵غزل شمارهٔ ۲۹۹۵جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۶غزل شمارهٔ ۲۹۹۶شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازدتبسم شور محشر در نمکدان تو اندازدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۷غزل شمارهٔ ۲۹۹۷زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازدزهی ساقی که عالم را به یک پیمانه اندازدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۸غزل شمارهٔ ۲۹۹۸شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازددو لب را در نظرها خامشی تیغ دودم سازدخواندن شعر ‹
- ۲٬۹۹۹غزل شمارهٔ ۲۹۹۹زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟که مسکن نیست بوی پیرهن با کاروان سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۰غزل شمارهٔ ۳۰۰۰به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۱غزل شمارهٔ ۳۰۰۱مرا پیمانه کی سیر از شراب ناب می‌سازد؟کجا ریگ روان را شبنمی سیراب می‌سازد؟خواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۲غزل شمارهٔ ۳۰۰۲محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازددل چون موم را سنگین تر از فولاد می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۳غزل شمارهٔ ۳۰۰۳محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۴غزل شمارهٔ ۳۰۰۴چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگشکه بویش فتنه خوابیده را بیدار می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۵غزل شمارهٔ ۳۰۰۵جمالت دیده ها را مطلع انوار می سازددهانت سینه ها را مخزن اسرار می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۶غزل شمارهٔ ۳۰۰۶چراغ حسن را دامان خط مستور می‌سازدغباری خانه آیینه را بی‌نور می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۷غزل شمارهٔ ۳۰۰۷نمک داغ مرا چون مرهم کافور می‌سازدکه از بادام تلخی دور، چشم شور می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۰۸غزل شمارهٔ ۳۰۰۸برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازدکه دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازدخواندن شعر ‹