بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۶٬۷۸۵غزل شمارهٔ ۶۷۸۵چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۸۶غزل شمارهٔ ۶۷۸۶چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟سبک چون تیغ ازین زیر سپر بیرون نمی آیی؟خواندن شعر ‹
- ۶٬۷۸۷غزل شمارهٔ ۶۷۸۷نمی باید ترا مشاطه ای بهر خودآراییبه صحرا می روی، از خانه آیینه می آییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۸۸غزل شمارهٔ ۶۷۸۸ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعناییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۸۹غزل شمارهٔ ۶۷۸۹شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغاییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۰غزل شمارهٔ ۶۷۹۰مرا افکنده رخسار عرقناکش به دریاییکه دارد هر حبابش در گره طوفان خودراییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۱غزل شمارهٔ ۶۷۹۱که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟خواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۲غزل شمارهٔ ۶۷۹۲به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهاییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۳غزل شمارهٔ ۶۷۹۳ندارم یاد خود را فارغ از عشق بلاجوییچو داغ لاله دایم در نظر دارم پریروییخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۴غزل شمارهٔ ۶۷۹۴چهره را صیقلی از آتشِ می ساخته‌ایخبر از خویش نداری که چه پرداخته‌ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۵غزل شمارهٔ ۶۷۹۵تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۶غزل شمارهٔ ۶۷۹۶تا رخ از باده گلرنگ برافروخته‌ایجگر لاله‌عذاران چمن سوخته‌ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۷غزل شمارهٔ ۶۷۹۷روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۸غزل شمارهٔ ۶۷۹۸دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۷۹۹غزل شمارهٔ ۶۷۹۹طعمه مور شوی گرچه سلیمان شده‌ایزال می گردی اگر رستم دستان شده‌ایخواندن شعر ‹
- ۶٬۸۰۰غزل شمارهٔ ۶۸۰۰شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخوان شده ایچشم بد دور که سرفتنه دوران شده ای؟خواندن شعر ‹